Bugün bayram…

Eskiden bayram sabahları bambaşka uyanırdı insan. Aynı güneş doğar, aynı sokaklar uzanırdı önümüze ama içimizde tarif edilemez bir sevinç olurdu. O günün havası bile farklı gelirdi. Evet, inkâr edemem; eskiler güzeldi, tadı bir başkaydı

Ama zaman değişti. Dünya hızlandı, düzen farklılaştı. İnsanlar kendi yollarına savruldu. Aynı şehirde yaşayanlar bile birbirine uzaklaştı. Bayramlar hâlâ geliyor ama sanki eski coşkusunu arıyoruz çoğu zaman.

Oysa belki de mesele, bayramın kendisinde değil; bizim ona yüklediğimiz anlamda saklı.
Bayram dediğin, aslında sağlıklı bir sabaha uyanabilmektir. Derin bir nefes alabilmek, hayatın hâlâ içinde olduğunu hissedebilmektir. Sevdiklerinden bir haber almak, bir ses duymak, bir mesajla gülümsemek… Özlemek, kavuşmayı beklemek, sarılmanın hayalini kurmak… Bunların her biri başlı başına bir bayramdır.

Hayatın telaşına kapılıp giderken, çoğu zaman en kıymetli olanı unutuyoruz: Nefes alabilmeyi. Oysa insan bazen durup sadece yaşadığını fark ettiğinde bile bayram edebilir.

Belki de bayram, takvimdeki bir gün değil; kalbin hatırladığı bir duygudur.
Bu yüzden, hayatın hengâmesinde kaybolup gitmeden önce kendimize hatırlatmamız gereken bir şey var: Nefes almak da bir bayramdır.

Sevdiklerinizle birlikte Nice Bayramlara, Şeker Bayramınız kutlu olsun.