Hakkedilen Değer

İnsan doğasının acı bir gerçeği vardır: Emek verilene değil, emek harcanana değer verme eğilimindedir. Kolay ulaştığı insanın kıymetini çoğu zaman anlayamaz. Bu yüzden hak etmeyen insanlara sınırsız sevgi, koşulsuz sadakat ve ölçüsüz fedakârlık sunmak; iyilik değil, kendi değerini ucuzlatmaktır.

Unutulmamalıdır ki değer, dağıtıldıkça çoğalan bir şey değildir. Hak etmeyen ellere bırakıldığında anlamını yitirir. Çünkü karakteri zayıf insanlar, gördükleri iyiliğe minnet duymaz; onu kullanabilecekleri bir fırsata dönüştürür. Sen verdikçe isterler, sustukça üzerlerine gelirler, affettikçe sınırlarını biraz daha zorlarlar.

Bu yüzden merhametli ol, ama saf olma. İyi kalpli ol, ama kendini tüketme. Affedebilirsin; fakat aynı yanlışı yapan insanlara tekrar tekrar kapı açmak erdem değil, kendine haksızlıktır.

İnsanlara hak ettikleri kadar değer ver. Çünkü fazlası sevgi değildir; kendinden vazgeçmektir. Kendinden vazgeçen bir insan ise eninde sonunda, uğruna her şeyini verdiği insanların gözünde bile sıradanlaşır.

Hayatta herkes senin kalbini hak etmez. Herkes senin zamanını, emeğini, sadakatini ve sevgini taşıyacak karaktere sahip değildir. Bu yüzden değerini, onu anlayabilecek insanlara sakla. Çünkü en büyük kayıp, yanlış insanı kaybetmek değil; doğru olmayan insanlar uğruna kendini kaybetmektir

Yesim Sevince